Rodzaje kodów
Występuje naokoło 250 rozwiązań wewnątrz
dziedzinie kodów kreskowych. W związku z tym istnieje parę
sposobów ich podziału:
- Podział według wymiarowości kodu
-
- jednowymiarowe (liniowe, 1D) – informacje zapisane są w środku jednej linii (najczęściej do wnętrza postaci kresek)
- dwuwymiarowe piętrowe – rozwój
kodów jednowymiarowych polegające na istnieniu kilku linii kodu jedna wobec
drugą
- dwuwymiarowe matrycowe – informacja zapisana jest na określonej powierzchni, z tym, że do zapisu nie wykorzystuje się kresek, nic bardziej błędnego inne oznaczenia
- kody złożone – występują do wnętrza nich zarówno elementy kodów jednowymiarowych, jako także
dwuwymiarowych
- kody trójwymiarowe – zwyczajowo
są to wytłaczane dowolne kody jednowymiarowe (Bumpy Bar Code). Różnica polega na tym, że
wewnątrz
zapisie/odczycie zamiast różnic do wnętrza kolorach wykorzystuje się różnice w środku wysokości[2]
- Podział według szerokości kresek
-
- kody o jednej szerokości kresek (np. PosiCode[3]) – utajnianie polega na występowaniu, ewentualnie nie kreski wewnątrz
określonym miejscu
- kody o dwóch szerokościach kresek
- kody o wielu szerokościach kresek (modularne)
- Podział według rodzaju kodowanych symboli
-
- numeryczne – kodowane są zaledwie
cyfry w środku systemie dziesiętnym
- alfanumeryczne – kodowane są cyfry dodatkowo pozostałe znaki kodu ASCII, czasami też
znaki występujące w środku niektórych alfabetach
- Podział według ciągłości kodu (nie dotyczy kodów matrycowych)
-
- kody ciągłe – nie występują wewnątrz
nich przerwy wśród
kodowanymi znakami
- kody dyskretne – występują przerwy pośród kodowanymi znakami
- Podział według ilości kodowanych znaków
-
- kody o ściśle określonej ilości kodowanych znaków (o stałej długości)
- kody o różnej ilości kodowanych znaków (o zmiennej długości)
- Podział według przyjętej metody weryfikacji odczytanych danych
-
- kody samo sprawdzalne (np. wszystkie kody typu m z n) – pewne procedury sprawdzania błędów są zaimplementowane wewnątrz
budowie kodu. Np. poszczególne symbole są kodowane tak, tak aby różnić się od chwili siebie maksymalnie, tudzież zatem błędne interpretacja jednej kreski powoduje automatyczną nieprawidłowość
kodu.
- kody ze znakiem kontrolnym (np. z cyfrą kontrolną)
- kody samo sprawdzalne z dodatkowym znakiem kontrolnym